30.12.2010

KONKURS SCRIPT PRO 2011 na scenariusz filmowy

KONKURS SCENARIUSZOWY HARTLEY-MERRILL ZMIENIA NAZWĘ NA SCRIPT PRO
ZGŁOSZENIA DO 31 STYCZNIA




Rusza Konkurs Scenariuszowy SCRIPT PRO 2011 – kontynuacja konkursu Hartley-Merrill. Organizatorami są: Szkoła Andrzeja Wajdy oraz Festiwal Off Plus Camera. Zgłoszenia należy przysyłać do 31 stycznia 2011.

Mistrzowska Szkoła Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy oraz Off Plus Camera Międzynarodowy Festiwal Kina Niezależnego zapraszają do zgłaszania scenariuszy na Konkurs Scenariuszowy SCRIPT PRO 2011, który jest kontynuacją dobrze znanego konkursu Hartley-Merrill, organizowanego w Polsce przez ostatnie 20 lat. Głównym zadaniem konkursu jest wspieranie scenarzystów na początku kariery. Trzy nagrody regulaminowe wynoszą: 20 000 PLN (dwadzieścia tysięcy złotych), 10 000 PLN (dziesięć tysięcy złotych) oraz 5 000 PLN (pięć tysięcy złotych).

Konkurs przeznaczony jest dla debiutantów oraz autorów, którzy mają w swoim dorobku nie więcej niż jeden zrealizowany scenariusz pełnometrażowego filmu fabularnego. Organizatorzy zachęcają do proponowania scenariuszy o tematyce uniwersalnej, zawierające wątki kulturowe, związane z krajem lub regionem pochodzenia autora.

Szczegółowy regulamin konkursu dostępny jest na www.scriptpro.pl

PEŁNY OPIS WARUNKÓW UCZESTNICTWA



KONKURS SCENARIUSZOWY HARTLEY-MERRILL ZMIENIA NAZWĘ NA SCRIPT PRO
ZGŁOSZENIA DO 31 STYCZNIA

Rusza Konkurs Scenariuszowy SCRIPT PRO 2011  kontynuacja konkursu Hartley-Merrill. Organizatorami są: Szkoła Andrzeja Wajdy oraz Festiwal Off Plus Camera. Zgłoszenia należy przysyłać do 31 stycznia 2011. 

Mistrzowska Szkoła Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy oraz Off Plus Camera Międzynarodowy Festiwal Kina Niezależnego zapraszają do zgłaszania scenariuszy na Konkurs Scenariuszowy SCRIPT PRO 2011, który jest kontynuacją dobrze znanego konkursu Hartley-Merrill, organizowanego w Polsce przez ostatnie 20 lat. Głównym zadaniem konkursu jest wspieranie scenarzystów na początku kariery. Trzy nagrody regulaminowe wynoszą: 20000 PLN (dwadzieścia tysięcy złotych), 10000 PLN (dziesięć tysicęy złotych) oraz 5000 PLN (pięć tysięcy złotych).

Najważniejsze zasady zgłaszania prac:
- konkurs dotyczy scenariuszy PEŁNOMETRAŻOWYCH FILMÓW FABULARNYCH
- konkurs adresowany jest do DEBIUTANTÓW I SCENARZYSTÓW NA POCZĄTKU KARIERY
- termin składania scenariuszy UPŁYWA 31 STYCZNIA 2011 roku.
- jeden scenariusz może mieć NAJWYŻEJ TRZECH AUTORÓW
- konkurs jest dla OSÓB PEŁNOLETNICH
- scenariusze muszą być ORYGINALNE  NIE ADAPTACJE
- prace konkursowe muszą być PODPISANE GODŁEM, a dane autora należy dołączyć w osobnej kopercie, również opatrzonej Godłem.  

Szczegółowy regulamin konkursu dostępny jest na www.scriptpro.pl 

Konkurs przeznaczony jest dla debiutantów oraz autorów, którzy mają w swoim dorobku nie więcej niż jeden zrealizowany scenariusz penłometrażowego filmu fabularnego. Organizatorzy zachęcają do proponowania scenariuszy o tematyce uniwersalnej, zawierające wątki kulturowe, związane z krajem lub regionem pochodzenia autora. Koordynatorem konkursu jest Adam Ślesicki. Organizatorami są: Szkoła Wajdy, która przeprowadza konkurs scenariuszowy już po raz szósty, oraz stawiający na promocję i wspieranie filmowców Festiwal Off Plus Camera. Wręczenie nagród odbędzie się podczas specjalnej gali w trakcie IV edycji Festiwalu, w kwietniu, w Krakowie. Patronami medialnymi są: miesięcznik Kino i portal Stopklatka.pl, magazyn Film Pro. 

Zgłoszenie konkursowe musi zawierać: 1 nieoprawiony oraz 2 oprawione egzemplarze scenariusza do 125 stron oraz synopsis (streszczenie fabuły)  maks. 2 strony; oba teksty koniecznie dołączone na płycie CD / DVD. Teksty powinny być podpisane Godłem (pseudonimem) oraz  w celu ochrony praw  tekstem: praca konkursowa SCRIPT PRO 2011. Do zgłoszenia należy dołączyć kopertę również opatrzoną Godłem i zawierającą dane autora (karta zgłoszeniowa). Zgłoszenia należy składać/nadsyłać w nieprzekraczalnym terminie 31 stycznia 2011
pod adres: 
Mistrzowska Szkoła Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy, 
00-724 Warszawa, 
ul. Chełmska 21, budynek 24; 
tel/fax (0-22) 851 10 56; 
dodatkowe informacje: 
info@wajdaschool.pl oraz na stronie www.scriptpro.pl . Przy redagowaniu scenariusza należy uwzględnić ogólnie przyjęte zasady konstruowania scenariusza filmowego. Organizatorzy zalecają czcionkę Courier New, rozmiar 12 pt. i odsętpy między wierszami 1,5 lub 2 linijki. 

Organizatorzy powołają niezależne Jury, złożone z przedstawicieli polskiego przemysłu filmowego, które wyłoni finalistów konkursu i przyzna nagrody. We wcześniejszych edycjach konkursu w pracach jury uczestniczyli m.in.: Edward Żebrowski, Feliks Falk, Stanisław Rewicz, Jacek Fuksiewicz, Jacek Kondracki, Magdalena Piekorz, Sławomir Fabicki, Anna Jadowska, Maciej Karpiński, Piotr Dzicio, Joanna Krauze, Marcin Wrona, Jan Dworak, Andrzej Bart.

W 2010 roku organizatorzy edycji międzynarodowej konkursu Hartley-Merrill zadecydowali o zakończeniu swej misji. Biorąc pod uwagę dotychczasowe sukcesy nagradzanych scenariuszy, fakt, i jest to jedyny w Polsce cykliczny konkurs dla scenarzystów na początku kariery oraz wierząc, że taki konkurs jest potrzebny  postanowiliśmy kontynuować pracę pod nową nazwą: SCRIPT PRO. Konkurs Hartley-Merrill od wielu lat dawał początkującym scenarzystom szansę zaistnienia na rynku filmowym i znalezienia kontaktu z zainteresowanymi producentami. Często był pierwszym  i najważniejszym  krokiem na drodze do realizacji filmu. Dla producentów stanowi z kolei gwarancję rzetelnej oceny: jurorzy oceniający prace i wyłaniający zwycięzców to czołowi polscy filmowcy, krytycy i konsultanci scenariuszowi. Te same priorytety nakreślilimy sobie przy organizacji konkursu SCRIPT PRO. Kolejnym zadaniem, jakie przed nami stoi, będzie promocja krajowa i zagraniczna nagradzanych tekstów, ich uczestnictwo w międzynarodowych konkursach scenariopisarskich, a przede wszystkim działania na rzecz rozwoju i doskonalenia scenariuszy, poprzez pozyskiwanie stypendiów na prace literackie, organizowanie warsztatów scenariuszowych i oferowanie opieki artystycznej nad nagrodzonymi scenariuszami.

Adam Ślesicki - koordynator konkursu

W poprzednich edycjach Konkursu Hartley-Merrill laury zdobywały teksty, które następnie trafiały na ekrany. Były wśród nich: wielokrotnie nagradzany „Bandyta” Cezarego Harasimowicza; „Stacja” Piotra Wereśniaka, „Komornik” Grzegorza Łoszewskiego; który, wyreżyserowany przez Feliksa Falka, zdobył Złote Lwy w Gdyni w 2005 roku; „Rozmowy nocą”, według nagrodzonego Nagrodą Specjalną Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej scenariusza Karoliny Szymczyk-Majchrzak, czy „Moja krew” Marcina Wrony (wg scenariusza „Tamagotchi”, którego współautorką jest Grażyna Trela). Obecnie w fazie realizacji są cztery filmy według zwycięskich scenariuszy: „Zdjęcie” Macieja Adamka, „Z miłości” Anny Jadowskiej oraz scenariuszy, które zdobyły nagrody specjalne: „Lęk wysokości” Bartka Konopki i Piotra Borkowskiego, a także reżyserowany przez Leszka Dawida tekst „Jesteś bogiem” Macieja Pisuka. W zeszłym roku zwyciężył tekst pt.„Waszyński” Łukasza M. Maciejewskiego; dwa lata temu – scenariusz Adama Baumana pt.„Potrójna misja”. W poprzednich edycjach zwyciężyły scenariusze: „Letnie przesilenie” Michała Rogalskiego (rok 2008) „Tamagotchi” Marcina Wrony i Grażyny Treli (rok 2007) oraz „Zdjęcie” Macieja Adamka (rok 2006)


Mistrzowska Szkoła Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy to wyjątkowe miejsce: jedyne tego rodzaju w Polsce i jedno z nielicznych w Europie. Łączy edukację z produkcją filmową  zarówno dokumentalną, jak i fabularną, aktywnie wspierając młodych, utalentowanych twórców. Do grona jej wykładowców i opiekunów artystycznych realizowanych filmów zaliczają się najsłynniejsi, doświadczeni filmowcy: Andrzej Wajda, Wojciech Marczewski, Edward Żebrowski, Marcel Łozńiski, Jacek Bawut, Agnieszka Holland, Volker Schloendorff, Aleksander Sokurow, Krzysztof Materna, Vita Żelakeviciute, Joanna Krauze, Witold Stok. Osiem lat Szkoły zaowocowało 21 kursami dla ponad 400 uczestników (kilkadziesiąt kolejnych osób skorzystało z pomocy w formie konsultacji i opieki artystycznej). Wyprodukowaliśmy okoo 40 filmów dokumentalnych lub krótko - 
i średniometrażowych fabularnych, a także ponad 200 etiud. Szkoła nie jest nastawiona na zysk  dochody przeznacza na cele statutowe, a opłaty stanowią nie więcej niż 15% kosztów kształcenia. Jest objęta patronatem Europejskiej Akademii Filmowej. Nasze działania wspiera Polski Instytut Sztuki Filmowej oraz Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Na Krakowskim Festiwalu Filmowym Szkoła dwukrotnie otrzymała nagrodę dla Najlepszego Producenta filmów krótkometrażowych i dokumentalnych  w 2008 i 2010 roku. 
Więcej na: www.wajdaschool.pl

OFF PLUS CAMERA to międzynarodowa, wielkoformatowa impreza promująca kino niezależne. Współpraca selekcjonerska z najważniejszymi festiwalami filmowymi na świecie, przede wszystkim z SUNDANCE, owocuje różnorodnym, bogatym programem, dając szerokie spojrzenie na współczesne kino niezależne. Festiwal OFF PLUS CAMERA to także spotkań, dyskusji i wymiany poglądów wybitnych twórców filmowych zapraszanych z całego świata. Organizatorzy zapraszają młodych twórców filmowych z całego świata, reżyserów, aktorów i ekspertów z branży filmowej z myślą o tym, by festiwalowa publiczność mogła poznać bezpośrednio autorów filmów. Najważniejszym punktem festiwalu jest Konkurs Główny „Wytyczanie Drogi” o Krakowską Nagrodę Filmową w wys. 100 000 USD – międzynarodowy konkurs, w którym startują pełnometrażowe filmy z całego świata, będące debiutem albo drugim filmem reżysera. Zgodnie z hasłem „Making Way”, czyli „Wytyczanie drogi”, Krakowska Nagroda Filmowa ma uczynić zawodową drogę zwycięzcy łatwiejszą i umożliwić mu realizację kolejnego dzieła. Nowością 4. edycji festiwalu jest Konkurs Polskich Filmów Fabularnych, w którym na laureata czeka 100 tys. PLN. Do konkursu można zgłaszać polskie, pełnometrażowe filmy fabularne wyprodukowane w 2010 i 2011 roku, bez wymogu debiutu. Organizatorami Festiwalu są Stowarzyszenie Sztuki Niezależnej i Nie Tylko OFF CAMERA oraz Krakowskie Biuro Festiwalowe. Festiwal jest jednym z punktów projektu "6 zmysłów", skupiającego różne wydarzenia artystyczne w Krakowie.
Wicej na: www.offpluscamera.com 


MISTRZOWSKA SZKOA REYSERII FILMOWEJ ANDRZEJA WAJDY
00-724 Warszawa, ul. Chemska 21; tel./fax (22) 851 10 56, (22) 851 10 57, (22)  851 10 67 ; info@wajdaschool.pl   www.wajdaschool.pl





i więcej ...

29.12.2010

Zarębski – artysta dla ludzi z wyobraźnią

Krzysztof Zarębski wystąpił niedawno w Galerii Creon na Manhattanie z przedstawieniem "DJ•Leda"



Krzysztof Zarębski z Kasią Zarębską na scenie Galerii Creon. Foto: Zosia Zeleska Bobrowski






"Zdezorientowany i słabnący Eros" – określił samego siebie Zarębski, dziś już ponad siedemdziesięcioletni nestor polskiego i amerykańskiego performance, w niedawno wydanej w Polsce monografii swojej twórczości. Jednak pokazany przez niego w środę na Manhattanie spektakl zupełnie zaprzecza temu stwierdzeniu – artysta wydaje się być w znakomitej kondycji fizycznej i artystycznej. Zarębski od końca lat 60. produkuje przedstawienia dla ludzi z wyobraźnią. Performance, który odbył się w Galerii Creon, prowadzonej przez Norm Hinsey, atakuje myślenie już samym tytułem. Właściwie to na tytule "DJ•Leda" można by już się zatrzymać, rozważając, jak zarządzający dźwiękami boskiego erotyzmu Didżej zagra na mitologicznym instrumencie, czyli "ciałku należącym do Ledy".



Krzysztof Zarębski z Kasią na scenie Creon GalleryFoto: Mieczyslaw Mietko Rudek


W postać Zeusa wciela się osobiście Zarębski z wielkimi skrzydłami łabędzia niestarannie przyczepionymi do jego pleców, jakby podkreślając, że podszywanie się pod ptaka w celach uwiedzenia damy nie specjalnie go już bawi. Tuż za jego plecami wisi koszulka na płocie, pod którym rośnie z dumą trujący grzyb z wielką czerwoną czapą w białe kropy. To ten sam dumny muchomor, który potem – ubrany w smoczek – wyrasta z butelki do karmienia dzieci, którą Zeus/Zarębski operuje w bardzo ceremonialnych ruchach pozwalając widzom na setki wolnych skojarzeń. W wyniku boskiego zbliżenia przychodzą na świat cztery maleńkie symbole potomstwa (proces przez Zarębskiego zwany "baby frankenfood").
Leda grana jest przy tym przez Kasię Zarębską, córkę artysty, co oczywiście może dodawać spektaklowi podtekstów. Jak piękne i wspaniałe są skojarzenia Zarębskiego, wiedzą najlepiej jego przyjaciele i grupa fanów, którzy jak zwykle dopisali do performance Zarębskich swoje interpretacje. Całość przedstawienia to 20 min tak nasyconych treścią, że potrzeba wielu godzin, aby je opisać i przeanalizować. I o to właśnie chodzi w performance.
tu można odwiedzić galerię Creon Gallery

Krzysztof Zarębski maszeruje w kierunku sceny. Foto: Mieczyslaw Mietko Rudek
i więcej ...

24.12.2010

Pastoralka od Stana Borysa

Pastoralka, którą Stan Borys nagrał kilka dni temu na rynku w Rzeszowie, miasta od którego wyruszył w świat rockandrolla wiele lat temu.
Stan Borys, nagrał tą nastrojową pastorałkę na rynku w Rzeszowie. Zapraszam wszystkich do wysłuchania i skorzystania z takiej okazji żeby ją przesłać innym.


Wszystkiego najlepszego z okazji Świąt Bożego Narodzenia



autorzy pastorałki:
wykonawca: Stan Borys
muzyka: Ryszard Szwec
słowa: Stan Borys
zdjęcia: Marcin Pawlak, Arkadiusz Gruszka, Roman Żońca, Józef Kurdziel, Paweł Teichman,
producent: Katarzyna Wrzesińska
produkcja TVP Oddział w Rzeszowie

09.12.2010

Losy niezwykłe serca Paderewskiego

Jerzy Koss, którego zna każdy kto był kiedykolwiek na oficjalnej imprezie polskiej w Nowy Jorku. Jerzy to ten który biega z aparatem fotograficznym i robi setki fotek wygląda niepozornie, zwykle nie przeszkadza swoją osobą innym i wali po oczach tym swoim fleszem ile może. To jest ten Jurek jakiego znamy z naszej codzienności nowojorskiej.



Jerzy Koss w swoim ukochanym nowojorskim lofcie  Foto: Mieczyslaw Mietko Rudek
Wiesław Dąbrowski zwizytował z kamerą jednego dnia pracownię Kossa w Nowym Jorku i doznał olśnienia, którego efektem stała się warszawska wystawa.
Należy jednak naświetlić skomplikowane losy serca Paderewskiego żeby było zrozumiałe dlaczego jest to tak ważne.


Pozwolenie na przeniesienie serca od rodziny Paderewskiego i zgoda z potwierdzeniem notarialnym i z autoryzacją dla Komitetu Serca Paderewskiego na przeniesienie ciała do Polski. Foto: Jerzy Koss


Poza paroma fotografiami reszta tej dokumentacji nie widziała światła dziennego do 7 listopada 2010 roku w Warszawie. Ta skromna wystawa dlatego jest tak ważna że jest początkiem publikacji tego nadzwyczajnie bogatego archiwum rodziny Kossów, jest tam nieprzebrane bogactwo fotografii dokumentujących mniej i bardziej znaczące wydarzenia z życia Polaków w Stanach Zjednoczonych. Wystawa współfinansowana była ze środków Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego. tu czytaj o Paderewski Gala

Wiele lat temu w swoim fotograficznym świecie spotkał się z jedną z największych życiowych przygód, która czekała w szufladzie do 7 listopada 2010 roku żeby zobaczyć światło dzienne. Jest to dokumentacja przebieguodnalezienia i przeniesienia sedrca Ignacego Jana Paderewskiego z Cypress Hill Cemetery do amerykańskiej Częstochowy w Doylestown w roku 1986.

Jerzy Koss na tle swojej wystawy w Teatrze Polskim w Warszawie, Foto: Fundacja Ave Arte

Fundacja Ave Arte, która była motorem gali w Teatrze Polskim w Warszawie celebrując 150 rocznicę urodzin Ignacego Jana Paderewskiego zaprezentowała po raz pierwszy wystawę kilkunastu fotogramów z dorobku Jerzego Kossa.
Naturalnie jest to kropla w oceanie zbiorów Kossa, ale jednak świetny początek a i okazja znamienita.

Po lewej Henyk Archacki z Andrzejem Pityńskim przed Epitafium Paderewskigo autorstwa Pityńksiego w jego pracowni w Johnson Atelier  Foto: Jerzy Koss



Paderewski zmarł w roku 1941 i został "awaryjnie" pochowany na Arlington National Cemetery w Waszyngtonie, który jest przeznaczony dla żołnierzy i zasłużonych amerykanów, którym Paderewski nigdy nie był, zawsze podkreślał swoją polskość i polskich interesów bronił na każdym kroku. Przytulisko dla trumny Paderewskiego znalazło się w U. S. S. Maine Memorial, grobowca marynarzy z okrętu zatopionego w Havanie w roku 1898 czyli początku wojny Hiszpańsko-Amerykańskiej. Zgodnie z testamentem ustnym Paderewskiego "Serce przekazuje Polonii, natomiast ciało niech wróci do wolnej Polski" serce zostało oddzielone od ciała i pochowane w innym miejscu, czyli w Nowym Jorku na Cypress Hill Cemetery na Queensie. Informacja o miejscu złożenia serca była nieznana aż do roku 1959 kiedy to Conrad J. Wyck ze swoim szwagrem Herykiem Archackim przypadkowo zauważyli nisze z nazwiskiem Paderewskiego. Tu praktycznie zaczyna się historia fotografii Jerzego Kossa choć pierwsze fotki będą zrobione dopiero w roku 1986. Jest to rok kiedy powstaje z inicjatywy Archackiego Komitet Serca Paderewskiego, który zajmie się i doprowadzi do przeniesienia serca do amerykańskiej Częstochowy i także weźmie udział w przeniesieniu ciała z Waszyngtonu do Warszawy. W skład Komitetu poza Archackim wchodzi także Jerzy Koss, który natychmiast zajmuje się fotograficzną dokumentacją całego wydarzenia od początku do końca. Jest on świadkiem wszystkich rozmów także autorem sporej części korespondencji w tej sprawie a najważniejsze wszystkich spotkań z władzami i przemieszczeń Serca.


Od lewej biskup Czesław Domin, Clarence Joseph Paderewski (kuzyn I. J. Paderewskiego) z żoną Maxine Paderewski, Henry Archacki i Lt, Col. Anthony K. Podbielski Foto: Jerzy Koss
i więcej ...




Program Gali Paderewskiego Białym Krukiem

To już 150 lat od urodzin Ignacego Jana Paderewskiego. Rocznicę tak znakomitą uczciła fundacja Ave Arte organizując Galę w Teatrze Polskim w Warszawie. Program tego koncertu to właśnie "biały kruk". Dlaczego biały kruk? … a dlatego że okazja niezwykła, że nakład niewielki, że informacje nieznane podaje i najważniejsze ma także swoje tajemnice.

Okładka programu koncertu galowego
To już 150 lat od urodzin Ignacego Jana Paderewskiego. Rocznicę tak znakomitą uczciła fundacja Ave Arte organizując Galę w Teatrze Polskim w Warszawie. Program tego koncertu to właśnie "biały kruk". Dlaczego biały kruk? … a dlatego że okazja niezwykła, że nakład niewielki, że informacje nieznane podaje i najważniejsze ma także swoje tajemnice.
Tajemnica zaczyna się od nieplanowanej objętości, czyli magia, a stron mamy 40 i cztery. Do tego jest na okładce jak i na zaproszeniu i dołożonym do programu CD, rysunek o historii nadzwyczajnej. Rysunek przedstawia Ignacego Jana Paderewskiego jako Sfinksa. Był taki czas kiedy media amerykańskie nazywały Paderewskiego "lwem fortepianu" i w tym mniej więcej czasie włoski tenor Enrico Caruso w chwilach wolnych rysował tuzów sceny muzycznej i właśnie narysował "Paderewskiego Sfinksa". Dodatkowego smaku dodaje fakt iż oryginał nabył na aukcji w USA w latach 70. Aleksander Janta i ofiarował go bibliotece Miejskiej w Bydgoszczy, gdzie ufam znajduje się do dnia dzisiejszego.
Mistrz fortepianu, prezydent ministrów - koncert galowy z okazji 150 rocznicy urodzin Ignacego Jana Paderewskiego, to oficjalny tytuł programu. Tu należy dodać resztę karty tytułowej: scenariusz; Wiesław Dąbrowski, Jan Popis; reżyseria: Jarosław Gajewski, Wiesław Dąbrowski
Teatr Polski
wykonawcy:
Chór i orkiestra symfoniczna Filharmonii Podlaskiej pod dyrekcją Marcina Nałęcz-Niesiołowskiego
przygotowanie chóru: porf. Violetta Bielecka
Violetta Koss - fortepian
Marcin Koziak - fortepian
Zbigniew Raubo - fortepian
Alex Szilasi - fortepian
Mistrzowie ceremonii:

Andrzej Seweryn i Olgierd Łukaszewicz Foto: Fundacja Ave Arte

Strona katalogu z płytą CD zawierającą archiwalne nagrania Paderewskiego 
Foto: Mieczyslaw Mietko Rudek

W tekście możemy znaleźć wiele znakomitych reprodukcji często nieznanych lub zgoła nie publikowanych. Jest tam okładka magazynu Time z cytatem z Paderewskiego "gra na fortepianie jest dużo trudniejsza niż bycie politykiem". Są także reprodukcje testamentu, różnego rodzaju obrazów i rysunków z wizerunkiem mistrza i fotografii z całego okresu życia. Wstęp napisany przez Wiesława Dąbrowskiego jest podpisany przez autora ręcznie. Następnie bardzo sprawnie napisane kalendarium życia Paderewskiego. Po czym reprodukcja testamentu i teksty o pmiętnikach i opis niezwykłej historii prochów artysty. Do tego kilka anegdot. Później opis wystawy fotografii "Serce Paderewskiego" z reprodukcją niepublikowanego rysunku rozmiarów serca po odnalezieniu a przed zaspawaniem go w epitafium autorstwa rzeźbiarza Andrzeja Pityńskiego które znajduje się w amerykańskiej Częstochowie. Po czym biogramy wykonawców, informacje o fundacji Ave Arte i Narodowym Centrum Kultury. Rarytas nie tylko dla bibliofilów, ale także dla melomanów przybywa na końcu programu gdzie białość kruka rośnie do kwadratu wszak otrzymujemy płytę CD z tubowymi nagraniami legendarnych wykonań Chopina.
Ostatnie zdanie w programie to cytat z "Mowy Lwowskiej" Paderewskiego o Chopinie: "Chopin może nie wiedział jakim był wielkim, ale my wiemy, że on wielki naszą wielkością, że on silny naszą siłą, że on piękny naszym pięknem. On nasz, a my jego, albowiem w nim objawia się nasza zbiorowa dusza".
Kto programu nie ma już go pewnie miał nie będzie, na aukcjach się szybko nie pojawi, jest piękny i bardzo biało kruczy.
tu czytaj o Paderewski Gala

i więcej ...

24.08.2010

Jawajskie batiki w Nowym Jorku





Batiki jawajskie to jedna z najstarszych technik dekoracyjnych wymyślonych przez człowieka. Grażyna Komorska traktuje tę technikę bardzo kreatywnie, jednak wywodzi ją całkowicie z tradycyjnych jawajskich dokonań...

Grażyna Komorska podczas pracy w plenerze

Sama technika zdobienia jedwabiu polega na malowaniu gorącym woskiem tkaniny, następnie barwieniu jej naturalnymi pigmentami, które przyjmuje jedwab w miejscach, gdzie wosku nie ma, a następnie wykąpaniu całości we wrzątku, który wypłukuje wosk. Tak – w ogromnym skrócie – wygląda “batikowanie”. Naturalnie można powtórzyć zabieg wiele razy, barwiąc tkaninę kolejnymi kolorami. Tradycyjny batik pochodzi z rejonów Yogyakarty i Surakarty na wyspie Jawa, którego kolorystyka była związana z trzema głównymi bogami hinduizmu: Brahmą (indygo), Visznu (ciemny brąz) i Sziwą (biały). Od tego czasu naturalnie tkaniny dekorowane tą techniką przeszły ewolucję i rozszerzyły swój zasięg na wiele innych dziedzin życia. Tę właściwość przyswoiła sobie znakomicie Grażyna Komorska. Wciąż używa techniki batiku w jego tradycyjnej formie, czyli stosuje naturalne barwniki, tyle że paleta jest znacznie poszerzona – używa także jedwabiu, ale na jedwabiu maluje barwnikami, a woskuje i barwi swoje malarskie płótna. Wydaje się ten zabieg na pierwszy rzut oka troszkę skomplikowany, jednak w rzeczywistości tak nie jest. Obie techniki Komorskiej mają posmak batiku bardzo łatwy do rozpoznania, tyle że wzbogacony o nowy wyraz.
Komorska nie ucieka przed religijnymi tematami, i to w wielkim stylu. Jej malowany na jedwabiu “Ukrzyżowany” ma prawie 156 cali (396 centymetrów) wysokości. Grażyna jest z wykształcenia etnografem, co w jej świecie łączy się z techniką batiku jako techniką przyswojoną przez artystów ze świata sztuki ludowej i – jak mówi – daje jej to dodatkowe inspiracje skojarzeniowe.
W malarstwie na jedwabiu Komorska jest bliska przedstawieniowo formom naturalnym, czasem nawet realistycznym, choć te pojawiają się raczej rzadko. Lawowany kolor i używanie naturalnych barwników przynosi w tym przypadku efekt zbliżony do akwareli, kiedy farba nakłada się kolorem na kolor, ale ciągle jest półprzezroczysta i taka troszkę rozlana, co daje nowy, zupełnie niezwykły kolor. Odbiegają jednak te obrazy od akwareli swoimi rozmiarami, wszak bardzo często są duże. Używając sporych rozmiarów, Komorska podkreśla półprzezroczystość jedwabiu, który swoim charakterem w tym momencie staje się kolejnym niezbędnym w jej twórczości kolorem – czyli białym, tym samym, który wychodzi z najstarszych tradycyjnych batików. W niektórych mniejszych jedwabiach Komorska wraca także do tradycji, wykonując przetworzone struktury na formy dekoracyjne tkaniny. Jest tak w przypadku serii zainspirowanej biżuterią. Zupełnie osobnym światem malarskim są “batikowania” na płótnie. Tym razem Komorska tradycyjnie używa wosku i barwników, ale nie usuwa wosku prawie zupełnie. Płótna te bardzo abstrakcyjne wyskakują poza materiał. Przy dłuższej obserwacji obraz wygląda jak stare popękane płótno lub jak fresk na mokrym tynku. Efektowność prac Komorskiej pochodzi więc nie tylko z rozmiarów, ale głównie z kolorystyki, oryginalnego wyglądu i niezwykłej dekoracyjności.
Wystawa “Jawajskie batiki w Nowym Jorku” będzie czynna w Galerii “Nowego Dziennika” od 25 do 31 sierpnia br. w godzinach od 10 rano do 18.

Wernisaż odbędzie się w środę, 25 sierpnia, od godz. 19:00 do 21:00.


i więcej ...

18.08.2010

Udacznicy II - Winners II - Rafał Olbiński

Rafał Olbiński to artysta o wybitnej wyobraźni. Każda jego nowa praca to kolejne zaskoczenie i komentarz "niemożliwe jak on to wymyślił?" Olbiński ustabilizowany na amerykańskim rynku nie był specjalnie znany w Polsce jeszcze pare lat temu. Teraz to gwiazda poważnych rozmiarów. Znakomicie więc że jedna z części drugiej już edycji Udaczników jest jemu poświęcona. 

Udacznicy to seria krótkich kilkuminutowych opowieści o polskich artystach pracujących z powodzeniem poza Polską wymyślona i zrealizowana przez zespól Wiesława Dąbrowskiego z warszawskiej agencji Partus. Udacznicy II to już druga produkcja na ten temat. Tym razem na liście znaleźli się tacy artyści jak:




Dagmara Domińczyk


i naturalnie Rafał Olbiński




Twórcami filmu są:


scenariusz i reżyseriaWIESŁAW DĄBROWSKI
realizacja KRZYSZTOF BURZYŃSKI ADAM DĄBROWSKI ELŻBIETA DĄBROWSKA KAMIL DĄBROWSKI KATARZYNA MARKIEWICZ MARCIN MIKOŁAJ MIRONOWICZ PSMMIECZYSLAW MIETKO RUDEK TOMASZ TŁUCZKIEWICZ
lektor DARIUSZ ODIJA


i więcej ...


Udacznicy II - Winners II - Andrzej Pityński

Wiesław Dąbrowski z Andrzejem Pityńskim przed rozpoczęciem zdjęć do filmu
Andrzej Pityński artysta rzeźbiarz specjalizujący się w rzeźbach pomnikowych i monumentalnych. Ma na swoim koncie poważne zużycie brązu. Jego rzeźby znane na całym świecie, propagują polską historię i chwałę wielkich synów naszego narodu. Pityński to wulkan pracy i niezmordowany poszukiwacz kolejnych tematów do swojej twórczości.

Udacznicy to seria krótkich kilkuminutowych opowieści o polskich artystach pracujących z powodzeniem poza Polską wymyślona i zrealizowana przez zespól Wiesława Dąbrowskiego z warszawskiej agencji Partus. Udacznicy II to już druga produkcja na ten temat. Tym razem na liście znaleźli się tacy artyści jak:
Dagmara Domińczyk
Adam Holender
Abel Korzeniowski
Rafał Olbiński
Michał Urbaniak


i naturalnie Andrzej Pityński






Twórcami filmu są:
scenariusz i reżyseria
WIESŁAW DĄBROWSKI
realizacja
KRZYSZTOF BURZYŃSKI
ADAM DĄBROWSKI
ELŻBIETA DĄBROWSKA
KAMIL DĄBROWSKI
KATARZYNA MARKIEWICZ
MARCIN MIKOŁAJ MIRONOWICZ PSM
MIECZYSLAW MIETKO RUDEK
TOMASZ TŁUCZKIEWICZ

lektor
DARIUSZ ODIJA

realizacja
KRZYSZTOF BURZYŃSKI
ADAM DĄBROWSKI
ELŻBIETA DĄBROWSKA
KAMIL DĄBROWSKI
KATARZYNA MARKIEWICZ
MARCIN MIKOŁAJ MIRONOWICZ PSM
MIECZYSLAW MIETKO RUDEK
TOMASZ TŁUCZKIEWICZ
lektor
DARIUSZ ODIJA

lektor
DARIUSZ ODIJA

i więcej ...



16.03.2010

STAN BORYS i jego debiut poetycki







Stan Borys "Co jest urokiem tego życia"
ISBN 978-83-7495-771-7
Stan Borys spośród swoich różnorodnych talentów wybrał tym razem publikacje pierwszego w dorobku tomiku poetyckiego. CO JEST UROKIEM TEGO ŻYCIA. Znajdują się tam jedne z pierwszych wierszy z lat 60. i najnowsze z 2009 roku. 
Tomik jest starannie wydany i pięknie ilustrowany w większości pracami zaprzyjaźnionego ze Stanem Borysem Rafała Olbińskiego. Autorami pozostałych ilustracji są: Joanna Bojar-Antoniuk, Agata Budyn, Maria Fuks, Sylwia Horosz, Dorota Kenar, Shamil Najafzada, Marek Bazylow, Andy Gryniuk i Andrzej Winiarz.
Stan Borys to artysta niezwykle utalentowany, nieziemsko pracowity i wrażliwy bez umiaru. Prawie od dziecka uprawia yogę, jest wegetarianinem i nie pije. Jest także kawałkiem historii polskiego rockandrolla. Pracował z Nalepą (formacja Blackout), miał swój zespół (Bizony), poczem występował jako solista aby przed wyjazdem na stałe do Stanów Zjednoczonych w 1975 roku zostać filarem polskiej rock-opery "Naga – Ballada o ludziach". Opuszczając Polskę Stan Borys był artystą nagrodzonym wielokrotnie w kraju i zagranicą. W 1968 roku za piosenkę "To ziemia" Juliusza Loranca i Jonasza Kofty otrzymał nagrodę dziennikarzy w Opolu. Bardzo ważną i lubianą przez Stana Borysa jest II nagroda na V Olimpiadzie Piosenki w Atenach w roku 1972.


ilustracja Rafała Olbińskiego

Wiersz z 1964 roku napisany w Rzeszowie brzmi tak:

CMENTARZE

Na cmentarzach
konwie płaczu
na cmentarzach
krzewy łez
zastygły płomień
zasuszona pamięć
staruszka śmierć
ściele nowe groby
pod drzewem siada
- chichocze
zajada bułkę z kiełbasą
wyczekuje

Rzeszów 1964

Praktycznie u szczytu sławy Stan Borys przenosi się na stałe do Stanów Zjednoczonych w 1975 roku. Parę lat później w chicagowskim Copernicus Center wystawia opracowane przez siebie ze swoją muzyką przedstawienie "...piszę pamiętnik artysty – hańba temu, kto o tym źle myśli”. W całości oparte na twórczości Cypriana Kamila Norwida. Generalnie całe życie Stana Borysa jest wypełnione poezją w każdej możliwej formie, przyszedł więc czas na publikacje autorskich wierszy. Oto wiersz z 1983 roku z okresu przed wystawieniem "Pamiętnika artysty".

POST SCRIPTUM

nie mam ojca ni matki
siostry brata ciotki żony
Ojczyznę pozostawiłem
c z y h a j ą c y m
na łaskę losu
pastwienie ocalenia
marionetkowych bohaterów
co na każdym rogu ulicy
fałszują narodowe hymny
wypinając piersi do orderów
zjadam chmury
piję deszcz
zmiłuj się
nade mną.

Evanston, maj 1983



Ilustracja Marii Fuks ze sportretowanym Stanem Borysem
Premiera tomiku odbyła się w Warszawskim teatrze Kamienica. Wiersze Stana Borysa czytali aktorzy i jego przyjaciele: Tomasz Stockinger, Tomek Bednarek, Karol Strasburger, Kasia Chrzanowska, Roch Siemianowski, Bella Olejnik, Wojciech Fibak, Katarzyna Grochola, Marek Siudym. Namówiony przez przyjaciół Stan Borys zaśpiewał na tym spotkaniu utwór "Jaskółka uwięziona" mistyczny i dziś już legendarny a nagrodzony na festiwalu w Opolu w 1973 roku tuż przed wyjazdem do USA nagrodą dziennikarzy.
Cały ten tomik to opowieść o życiu i stanach Stana Borysa, a o poezji tak mówi sam Stan Borys:


"Jedną z wyższych form medytacji może być również czytanie poezji."
 "Nauczyłem się śpiewać i tak na skrzydłach poezji unoszę się do dziś."


 Śpiewającego Stana Borysa można będzie wysłuchać już 20 marca, 2010 w Centrum Polsko-Słowiańskie, na Brooklynie.
Czytanie poezji i spotkanie z ich autorem natomiast odbędzie się w Galerii Kuriera w piątek 26 marca wieczorem.

video z promocji książki w teatrze Kamienica

wywiad dla Plejady

zbiór bodaj najlepszych tekstow i wywiadów


i więcej ...